Bij heupdysplasie is de heupkom minder diep dan normaal. Hierdoor sluit de heupkop niet optimaal aan in het gewricht. De belasting op het kraakbeen en het labrum (de kraakbeenring rondom de heupkom) neemt daardoor toe.

Heupdysplasie is meestal aangeboren en wordt vaak al op jonge leeftijd vastgesteld. Toch zijn er ook mensen bij wie de afwijking pas op volwassen leeftijd klachten veroorzaakt.

Niet iedereen met heupdysplasie heeft klachten. Wanneer er wel klachten ontstaan, gaat het vaak om:

• Pijn in de lies of aan de voorkant van de heup.
• Pijn aan de zijkant van de heup.
• Verminderde belastbaarheid bij wandelen of sporten.
• Een instabiel gevoel in de heup.
• Startpijn na lang zitten.
• Verminderde beweeglijkheid.

Wanneer de afwijking langere tijd bestaat, kan versneld slijtage (artrose) van de heup ontstaan.

Tijdens het consult bespreekt de orthopedisch chirurg uitgebreid uw klachten en wordt de beweeglijkheid en stabiliteit van uw heup onderzocht. Om de diagnose te bevestigen en de ernst van de heupdysplasie vast te stellen, kan aanvullend beeldvormend onderzoek nodig zijn. Meestal wordt eerst een röntgenfoto van het bekken gemaakt om de vorm van de heupkom en de stand van de heupkop te beoordelen. Wanneer er een vermoeden bestaat van schade aan het labrum of het kraakbeen, kan aanvullend een MRI-scan worden gemaakt. In sommige gevallen is een CT-scan nodig om de anatomie van de heup nauwkeuriger in kaart te brengen, bijvoorbeeld wanneer een operatieve behandeling wordt overwogen. Op basis van de onderzoeksresultaten bespreekt de orthopedisch chirurg welke behandeling het beste aansluit bij uw situatie.

De behandeling hangt af van uw leeftijd, de ernst van de dysplasie en de mate van kraakbeenschade.

Conservatieve behandeling

Bij milde klachten wordt meestal eerst gekozen voor een niet-operatieve behandeling:

• Fysiotherapie.
• Aanpassing van activiteiten.
• Pijnstillers indien nodig.
• Eventueel een injectie om pijnklachten tijdelijk te verminderen.

Hoewel deze behandelingen de afwijking niet herstellen, kunnen ze de klachten vaak aanzienlijk verminderen.

Operatieve behandeling

Wanneer de klachten ernstig zijn of de heup sneller slijt, kan een operatie worden overwogen.

Afhankelijk van de situatie zijn verschillende operaties mogelijk:

• Een bekkenosteotomie (PAO) om de heupkom beter over de heupkop te plaatsen.
• Een heupartroscopie bij specifieke labrum- of kraakbeenproblemen.
• Een heupprothese wanneer sprake is van ernstige artrose en gewrichtsbehoud niet meer mogelijk is.